Με τις αναξιοκρατικές επιλογές Διευθυντών Εκπαίδευσης ολοκληρώθηκε ο πρώτος κύκλος για τον πλήρη έλεγχο των υπηρεσιακών συμβουλίων και ιδιαίτερα των ΠΥΣΠΕ.
Είχε προηγηθεί ο ορισμός των υπολοίπων μελών με βάση διάταξη του Ν.3848/10. Μια διάταξη που δίνει τη δυνατότητα στον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης να ορίζει χωρίς κριτήρια τα μέλη στο ΠΥΣΠΕ. Για να ακριβολογούμε, ο ορισμός γίνεται με μοναδικό κριτήριο την παραταξιακή ταυτότητα. Κάτω από την πίεση του «σκληρού κυβερνητικού πυρήνα» δεν περιορίστηκαν στον έλεγχο των ΠΥΣΠΕ και συνέχισαν την προσπάθεια κομματικοποίησης της διοίκησης της εκπαίδευσης.
Συγκεκριμένα, με βάση το άρθρο 24, παρ. 10 του Ν. 3848/10, η τοποθέτηση αναπληρωτών διευθυντών σχολείων «γίνεται με απόφαση του οικείου Περιφερειακού Διευθυντή Εκπαίδευσης, ύστερα από πρόταση του οικείου ΠΥΣΠΕ, το οποίο με βάση τα κριτήρια επιλογής διευθυντών σχολικών μονάδων, αξιολογεί . . .»
Η επιλογή αναπληρωτών διευθυντών σχολείων με βάση τα κριτήρια επιλογής που ορίζει ο Ν.3848/10, δεν έδινε τη δυνατότητα του ορισμού «των δικών τους ανθρώπων». Γι’ αυτό και με τις παρακάτω 4 εγκυκλίους προσπάθησαν να ερμηνεύσουν το Ν.3848/10 με τρόπο που αφήνει πολλά ερωτηματικά για τη σκοπιμότητά τους:
α) 106139/Δ1, 30-8-2010, «Διευκρινίσεις για τη διαδικασία πλήρωσης κενούμενων θέσεων στελεχών εκπαίδευσης» που υπογράφει ο Γενικός Γραμματέας κ. Β. Κουλαϊδής.
β) Φ.361.23/6/106758, 107572/Δ1, 7-9-2010, «Διευκρινίσεις για τη διαδικασία πλήρωσης κενών – κενούμενων θέσεων διευθυντών σχολικών μονάδων» που υπογράφει η κ. Ανθή Γώρου.
γ) Φ.361.23/7/110794, 112094/Δ1, 20-9-2010, «Διευκρινίσεις για τη διαδικασία πλήρωσης κενών – κενούμενων θέσεων διευθυντών – υποδιευθυντών σχολικών μονάδων, προϊσταμένων δημοτικών σχολείων, νηπιαγωγείων» που υπογράφει ο Γενικός Γραμματέας κ. Β. Κουλαϊδής.
δ) Φ.353.1/92/119323/Δ1, 24-9-2010, «Διαδικασία πλήρωσης κενούμενων θέσεων στελεχών εκπαίδευσης», που υπογράφει η Υφυπουργός κ. Εύη Χριστοφιλοπούλου.
Χρειάστηκαν 4 εγκύκλιοι μέσα σ’ ένα μήνα για να πετύχουν τον στόχο. Είναι δε άξιας σχολιασμού:
Α) η εγκύκλιος του κ. Γενικού Γραμματέα που αναφέρει ότι «σε περίπτωση που το οικείο υπηρεσιακό συμβούλιο κρίνει ότι κάποιος από τους υποψήφιους δε θα είναι αποτελεσματικός στην άσκηση των διευθυντικών καθηκόντων, αν και υπερτερεί κατά την αποτίμηση των κριτηρίων της επιστημονικής – παιδαγωγικής συγκρότησης και κατάρτισης και των κριτηρίων υπηρεσιακής κατάστασης και διοικητικής εμπειρίας (άρ.14 Ν.3848/2010), δικαιολογεί πλήρως και ειδικώς την απόφασή του.»
Αλήθεια, με βάση ποια κριτήρια θα κρίνει το υπηρεσιακό συμβούλιο ότι κάποιος δεν είναι αποτελεσματικός για άσκηση διευθυντικών καθηκόντων αφού η επιλογή γίνεται χωρίς συνέντευξη; Υπάρχει φάκελος αξιολόγησης των εκπαιδευτικών; Γνωρίζουν τους υποψηφίους τα μέλη του Συμβουλίου; Ή, τελικά, η εγκύκλιος αποσκοπεί στον αυθαίρετο, άδικο, αντιδημοκρατικό τρόπο ορισμού των Διευθυντών Σχολείων;
Β) η εγκύκλιος της κ. Χριστοφιλοπούλου όπου αναφέρει «… συνεκτιμώντας το σύνολο των στοιχείων του φακέλου και τη γενική συγκρότηση του υποψηφίου, χωρίς να γίνεται αριθμητική αποτίμηση του κριτηρίου, ήτοι, χωρίς να συνταχθεί πίνακας μετρήσιμων μορίων». Εγκύκλιος που έρχεται να συμπληρώσει την εγκύκλιο του Γενικού Γραμματέα δίνοντας τη δυνατότητα στα μέλη του ελεγχόμενου υπηρεσιακού συμβουλίου να πράξουν κατά το δοκούν.
Οι παραπάνω εγκύκλιοι καταργούν επί της ουσίας τις σχετικές διατάξεις του Ν.3848/10. Είναι να απορεί κανείς πως κάποιοι βγαίνουν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και μιλούν για αξιοκρατία, όταν όλες οι ενέργειες αποσκοπούν στην αναξιοκρατία.
Οι 4 εγκύκλιοι για τον ορισμό των αναπληρωτών Διευθυντών σχολείων αποδεικνύουν περίτρανα πως αντί να ασχολείται η πολιτική ηγεσία με το περιεχόμενο και την ποιότητα της εκπαίδευσης, ασχολείται με αιτήματα κάποιων που υποσχέθηκαν να βάλουν «πλάτη» για να περάσουν αντιεκπαιδευτικά μέτρα.
Όταν η πατρίδα μας αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση και οι απλοί πολίτες πληρώνουν με τον πιο βάρβαρο και επώδυνο τρόπο τα αποτελέσματα αυτής, είναι πέρα κάθε λογικής κάποιοι να ασχολούνται με πρακτικές του παρελθόντος καταδικασμένες στη συνείδηση του εκπαιδευτικού.
Είναι, πιστεύω, ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε όλοι μας την ανάγκη χάραξης εθνικής πολιτικής για τα θέματα της εκπαίδευσης για να ελπίζουμε σ’ ένα καλύτερο αύριο της εκπαίδευσης και της χώρας μας.
Παληγιάννης Βασίλης
