1 Ιουνίου 2010

«Ο καθένας με τα λόγια χτίζει ανώγια και κατώγια…»

Το Υπουργείο Παιδείας με τις υπ’ αριθμ. Φ.3/609/60745/Γ1/28-5-2010 και Φ.12/620/61531/Γ1/31-5-2010 αποφάσεις του, ορίζει αφενός τα 800 Δημοτικά Σχολεία στα οποία θα εφαρμοστεί ένα «ενιαίο, αναμορφωμένο πρόγραμμα με βάση τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών» και αφετέρου το ωρολόγιο πρόγραμμα που θα ισχύσει στα σχολεία αυτά.
Εύλογα είναι τα ερωτήματα που γεννιούνται από τα κείμενα των αποφάσεων αυτών:
Με ποια κριτήρια έγινε η επιλογή αυτών των 800 σχολικών μονάδων; Είναι αλήθεια ότι παρόλο που αρκετά 12/θεσια σχολεία σε όλη την επικράτεια, με αποφάσεις των Συλλόγων Διδασκόντων, είχαν αρνηθεί τη συμμετοχή τους στο «πιλοτικό πρόγραμμα του Νέου Σχολείου» εκτιμώντας ότι η κτηριακή και υλικοτεχνική τους υποδομή δεν ήταν επαρκής, τώρα τα σχολεία αυτά εντάσσονται στην απόφαση αυτή;
Ποια έρευνα έδειξε ότι η μέχρι τώρα κατανομή των 25 ωρών για τις Α΄ και Β΄ τάξεις, 30 ωρών για τις Γ΄ και Δ΄ τάξεις και 32 ωρών για τις Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεις δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των μαθητών; Ποιος καθορίζει και με βάση ποιες επιστημονικές μελέτες ότι το παιδί των 6 χρονών που πάει για πρώτη φορά στο δημοτικό σχολείο είναι παιδαγωγικά ορθό να παραμένει στο σχολείο μέχρι τις 2 το μεσημέρι;
Ποιος θα διδάσκει τις δύο ώρες ΤΠΕ που προβλέπονται στο νέο ωρολόγιο πρόγραμμα (2 ώρες για κάθε τάξη);
Αναφέρει το πρόγραμμα ότι η μία επιπλέον ώρα στη Γλώσσα θα διατίθεται στις Α΄ και Β΄ τάξεις για την ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων. Γιατί όχι και στις άλλες τάξεις; Θεωρούν οι εμπνευστές του προγράμματος ότι με αυτή την προσθήκη μόνο στις πρώτες δύο τάξεις, που ακόμα το μαθητής βρίσκεται στα πρώιμα στάδια της κατάκτησης των μηχανισμών ανάγνωσης και γραφής, θα λυθεί το θέμα της καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας;
Αναφέρει η απόφαση για το ωρολόγιο πρόγραμμα: «Το μάθημα των Εικαστικών διδάσκεται από το δάσκαλο της τάξης, εφόσον δεν υπάρχει εκπαιδευτικός αντίστοιχης ειδικότητας». Αλήθεια, δεν γνωρίζουν οι επαΐοντες ότι δεν έχει γίνει διορισμός ειδικότητας καλλιτεχνικών στην Π.Ε.;
Στη σελ. 4 αναφέρει στο σημείο για τη δημιουργία τμημάτων διδασκαλίας της δεύτερης ξένης γλώσσας «Σε απομονωμένα σχολεία…». Από πότε τα 12/θέσια σχολεία με τον μεγαλύτερο μαθητικό πληθυσμό μπορεί να είναι και απομονωμένα;
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η επιλογή των γνωστικών αντικειμένων που θα εντάσσονται στο Ολοήμερο Πρόγραμμα μιας και σε αυτή την επιλογή συνυπολογίζονται και τα ενδιαφέροντα των μαθητών, οι προτιμήσεις των γονέων, η υπάρχουσα υλικοτεχνική υποδομή και οι πλεονάζουσες ώρες(!!!)
Πώς σκοπεύει το Υπουργείο να καλύψει τη γνωστική διαφορά που ενδεχόμενα δημιουργηθεί μεταξύ των μαθητών που θα διδάσκονται ξένη γλώσσα στο ολοήμερο και σε αυτούς που θα παρακολουθούν το πρόγραμμα μέχρι τις 2 το μεσημέρι;
Γιατί το Υπουργείο δημιουργεί σχολεία δύο ταχυτήτων; Γιατί όλοι οι μαθητές των 11/θεσίων και κάτω σχολείων, που κατά κανόνα είναι και σε μικρότερα αστικά και αγροτικά κέντρα, αποκλείονται; Γιατί δεν επιλέχθηκαν και σχολεία μικρότερης οργανικότητας ώστε μετά από πιλοτική εφαρμογή να εξαχθούν συμπεράσματα και να αναδειχθούν οι όποιες δυσκολίες πριν την πλήρη εφαρμογή του προγράμματος;
Πώς θα εφαρμοστεί αυτό το πρόγραμμα; Λογικό, είναι να χρειαστεί το Υπουργείο εκπαιδευτικούς για να διδάξουν τις παραπάνω ώρες. Και ρωτάμε καλοπροαίρετα: «πώς θα γίνει όμως αυτό χωρίς να προσλάβει τον απαιτούμενο αριθμό δασκάλων και εκπαιδευτικών ειδικοτήτων;» μιας και όπως δηλώνεται ρητώς από τις αποφάσεις αυτές δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού; Πώς θα λειτουργήσουν όταν υπάρχει ειλημμένη απόφαση για δραστική μείωση των διορισμών, τόσο μόνιμων όσο και αναπληρωτών;
Στη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, τόνισε ότι όλα γίνονται με μια νέα φιλοσοφία του ολοήμερου προς την κατεύθυνσης της δημιουργίας ενιαίου σχολείου σε αντιδιαστολή με το ολοήμερο που υπάρχει μέχρι σήμερα. Αλήθεια, πως υπηρετείται η ιδέα του ενιαίου όταν προβλέπεται αποχώρηση των μαθητών στις 14:00, στις 15:30 – 15:40, στις 16:15 και στις 17:00; Πώς θα δημιουργηθούν και πώς θα λειτουργήσουν τα τμήματα με τόσες αποχωρήσεις μαθητών; Μήπως, τελικά, ο σκοπός τους είναι η δημιουργία τμημάτων μετά τις 14:00 με τη μορφή παιδοφυλακτηρίου;
Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι οι εμπνευστές και σχεδιαστές αυτών των μέτρων ζουν σε κάποια εικονική πραγματικότητα. Δε λαμβάνουν υπόψη τους τις θέσεις του κλάδου των εκπαιδευτικών της Π.Ε. για την αναμόρφωση και αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης. Και προχωρούν σε μέτρα αποσπασματικά τα οποία, σε καμιά περίπτωση, δε συμβάλλουν στην ποιότητα της εκπαίδευσης.

Από τη Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε.ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

18 Μαΐου 2010

Αξιολόγηση Εκπαιδευτικού Έργου
Στις 31-03-2010 το Υπουργείο Παιδείας, με το υπ’ αριθμ. 37100/Γ1 έγγραφό του, γνωστοποιεί στους Περιφερειακούς Διευθυντές Εκπαίδευσης, στους Προϊσταμένους Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης και στους Σχολικούς Συμβούλους την πρόθεσή του να προχωρήσει στην «αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας». Οι επιλεγμένες σχολικές μονάδες θα έπρεπε να «αναπτύξουν διαδικασίες προγραμματισμού και αποτίμησης της ποιότητας του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου και στη συνέχεια θα διαμορφώσουν, θα υλοποιήσουν, θα παρακολουθούν και θα αξιολογήσουν Σχέδια Δράσης με στόχο την ανάπτυξη και βελτίωση της σχολικής μονάδας» Στο δεκατετρασέλιδο συνοδευτικό υλικό για την αυτοαξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου προτείνονται ως τομείς – πεδία διερεύνησης τα:
• Μέσα και Πόροι της Σχολικής Μονάδας (υλικοτεχνική υποδομή οικονομικοί πόροι, ανθρώπινο δυναμικό)
• Διοίκηση Σχολικής Μονάδας
• Κλίμα και Σχέσεις μεταξύ των παραγόντων της εκπαιδευτικής κοινότητας
• Εκπαιδευτικές Διαδικασίες (διδακτική και μαθησιακή διαδικασία, αξιολόγηση μαθητών)
• Εκπαιδευτικά Αποτελέσματα (φοίτηση, επίδοση, διαρροή κλπ.)
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα ενδεικτικά κριτήρια ποσοτικής και ποιοτικής αποτίμησης των δεικτών που προτείνονται. Ανάμεσά τους: η ανταπόκριση των επιστημονικών και επαγγελματικών προσόντων ως προς την εφαρμογή καινοτομιών, η αναλογία εσόδων ανά μαθητή(!), το αν ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων ενισχύει οικονομικά το σχολείο, ο αριθμός των ημερών κανονικής πραγματοποιηθείσας λειτουργίας του σχολείου σε μηνιαία & ετήσια βάση, ο αριθμός των συνεδριάσεων κατά θέμα και ο χρόνος συνεδρίασης του Συλλόγου Διδασκόντων, το αν η κατανομή των εργασιών και η ανάληψη ευθυνών γίνεται σύμφωνα με τις ιδιαίτερες ικανότητες, δεξιότητες και εμπειρίες του καθενός (εκπαιδευτικών και μαθητών), αν αξιολογείται η ποιότητα συνεργασίας με το σύλλογο γονέων και κηδεμόνων, αξιολόγηση του βαθμού στον οποίο η συνεργασία μεταξύ σχολείου, συλλόγου γονέων και σχολικής επιτροπής έχει συμβάλλει θετικά στην εικόνα του σχολείου στην τοπική κοινωνία, το ποσοστό τήρησης ωρολογίου προγράμματος ανά γνωστικό αντικείμενο και ανά τμήμα, η ποσοστιαία επίτευξη στόχων του Προγράμματος Σπουδών ανά γνωστικό αντικείμενο και ανά αριθμό μαθητών, η διαμόρφωση αρχείων (κυρίως ηλεκτρονικών) που αφορούν στη χαρτογράφηση των διδακτικών υποχρεώσεων αλλά και των πρωτοβουλιών του κάθε εκπαιδευτικού κ.α.
Στις 05-05-2010 το Υπουργείο επανέρχεται με νέα εγκύκλιο (50313/Γ1) που αφορά στην «αξιολόγηση του ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ της σχολικής μονάδας» η οποία είναι προγραμματισμένο να ξεκινήσει από την επόμενη σχολική χρονιά. Και όλα αυτά πριν καν ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας.
Στις 11-05-2010 ψηφίζεται το πολυνομοσχέδιο για την «Αναβάθμιση του ρόλου του εκπαιδευτικού – καθιέρωση κανόνων αξιολόγησης και αξιοκρατίας στην εκπαίδευση και λοιπές διατάξεις». Στο εν λόγω πολυνομοσχέδιο στο άρθρο 32 προβλέπονται:
• Στην παρ.3 «Το πρόγραμμα δράσης και η έκθεση αξιολόγησης, τα οποία καταρτίζονται με ευθύνη του διευθυντή της σχολικής μονάδας σε συνεργασία με το σύλλογο διδασκόντων και τους σχολικούς συμβούλους, γνωστοποιούνται στους μαθητές και στο σύλλογο γονέων, δημοσιεύονται στο διαδίκτυο…»
• Στην παρ.7 «Την αξιολόγηση της δράσης των σχολικών μονάδων κατά τις διατάξεις του παρόντος άρθρου ακολουθεί η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, η οποία πραγματοποιείται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις»
Ποιες είναι όμως οι… ισχύουσες διατάξεις; Ο Ν. 2986/2002 που στο άρθρο 5 παρ.2 εδάφια (α) και (ε) ορίζει ότι «η αξιολόγηση είναι περιοδική και αφορά όλους τους εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης… για μονιμοποίηση και υπηρεσιακή εξέλιξη,… και για κάθε άλλη περίπτωση που ήθελε κριθεί αναγκαία»!
Είναι ολοφάνερο ότι τα πράγματα για το Υπουργείο είναι εξαιρετικά απλά. Δεν αξιολογείται κανένας τομέας ευθύνης της πολιτείας (Χρηματοδότηση, αναλυτικά προγράμματα, βιβλία, κτήρια, μισθοί…). Την τακτοποίηση του χάους την επωμίζονται οι εκπαιδευτικοί. «Δεσμεύονται για την υλοποίηση προγραμμάτων βελτίωσης και Σχεδίων Δράσης» και αναλόγως αξιολογούνται.
Η αξιολόγηση των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις (σύνδεση αξιολόγησης – μισθολογικής εξέλιξης) αποδεικνύει περίτρανα πως η αυτοαξιολόγηση αποτελεί το πρώτο βήμα για την αξιολόγηση - χειραγώγηση των εκπαιδευτικών
Η Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. από την ίδρυσή της μέχρι και σήμερα ποτέ δεν αρνήθηκε την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών.
Εκφράζει, όμως, την κατηγορηματική της αντίθεση στην αξιολόγηση – χειραγώγηση των εκπαιδευτικών.
Η όλη προσπάθεια εκπαιδευτικής αξιολόγησης πρέπει να στηρίζεται σε ένα πλέγμα σαφών και συγκεκριμένων εκπαιδευτικών σκοπών. Πρέπει να αξιολογούνται όλοι οι παράγοντες και συντελεστές της εκπαιδευτικής λειτουργίας (μαθητές, εκπαιδευτικοί, διοικητικό και εποπτικό προσωπικό, υποδομή, υλικά μέσα, βιβλία, προγράμματα, υπηρεσίες στήριξης κλπ.) στα πλαίσια ενός ενιαίου συστήματος διαδικασιών.
Η αξιολόγηση ΟΛΩΝ των παραγόντων της εκπαιδευτικής διαδικασίας πρέπει να έχει ως στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης.
Το προϊόν της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών να λαμβάνεται υπόψη ΜΟΝΟ για την ανάδειξη των στελεχών της εκπαίδευσης και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να συνδέεται με τη μισθολογική εξέλιξη των εκπαιδευτικών.


Από τη Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε.ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

22 Απριλίου 2010

Νέα Δημοκρατία: "Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο"

Η Υπεύθυνη του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Α’ Αθηνών, κα Ελίζα Βόζεμπεργκ, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

« Ζήτησα από την Υπουργό Παιδείας να αποσύρει το προς κατάθεση νομοσχέδιο για την εκπαίδευση, καθώς είναι προφανές ότι δεν έχει γίνει η απαραίτητη προετοιμασία και δεν έχει ολοκληρωθεί η απαραίτητη διαβούλευση με τους εμπλεκόμενους φορείς.

Εξάλλου, η χρονική στιγμή που επιλέγεται μετά από έξι μήνες καθυστέρηση –λίγες μόλις ημέρες πριν τις Πανελλήνιες εξετάσεις- ουσιαστικά λειτουργεί εκβιαστικά για τους εκπαιδευτικούς, τους οποίους το Υπουργείο «ωθεί», είτε να αποδεχτούν αμαχητί το νομοσχέδιο, είτε να δυναμιτίσουν τις εξετάσεις, ερχόμενοι σε αντιπαράθεση με τους μαθητές και τους γονείς τους.

Εκβιασμοί στην Παιδεία δεν χωρούν από καμία πλευρά. Για μία ακόμα φορά, καλούμε την Υπουργό να μην καταθέσει το Σχέδιο Νόμου, να προχωρήσει σε ουσιαστική διαβούλευση και να επανέλθει με ολοκληρωμένο Νόμο –πλαίσιο, για το σύνολο των θεμάτων που έχει εξαγγείλει, από τη νέα σχολική χρονιά, αντί να καταφεύγει σε “μπαλώματα” και πρόχειρες προτάσεις. Σε κάθε άλλη περίπτωση θα είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την αναστάτωση που θα προκαλέσει ».