8 Ιουλίου 2010
1 Ιουνίου 2010
«Ο καθένας με τα λόγια χτίζει ανώγια και κατώγια…»
Το Υπουργείο Παιδείας με τις υπ’ αριθμ. Φ.3/609/60745/Γ1/28-5-2010 και Φ.12/620/61531/Γ1/31-5-2010 αποφάσεις του, ορίζει αφενός τα 800 Δημοτικά Σχολεία στα οποία θα εφαρμοστεί ένα «ενιαίο, αναμορφωμένο πρόγραμμα με βάση τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών» και αφετέρου το ωρολόγιο πρόγραμμα που θα ισχύσει στα σχολεία αυτά.
Εύλογα είναι τα ερωτήματα που γεννιούνται από τα κείμενα των αποφάσεων αυτών:
Με ποια κριτήρια έγινε η επιλογή αυτών των 800 σχολικών μονάδων; Είναι αλήθεια ότι παρόλο που αρκετά 12/θεσια σχολεία σε όλη την επικράτεια, με αποφάσεις των Συλλόγων Διδασκόντων, είχαν αρνηθεί τη συμμετοχή τους στο «πιλοτικό πρόγραμμα του Νέου Σχολείου» εκτιμώντας ότι η κτηριακή και υλικοτεχνική τους υποδομή δεν ήταν επαρκής, τώρα τα σχολεία αυτά εντάσσονται στην απόφαση αυτή;
Ποια έρευνα έδειξε ότι η μέχρι τώρα κατανομή των 25 ωρών για τις Α΄ και Β΄ τάξεις, 30 ωρών για τις Γ΄ και Δ΄ τάξεις και 32 ωρών για τις Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεις δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των μαθητών; Ποιος καθορίζει και με βάση ποιες επιστημονικές μελέτες ότι το παιδί των 6 χρονών που πάει για πρώτη φορά στο δημοτικό σχολείο είναι παιδαγωγικά ορθό να παραμένει στο σχολείο μέχρι τις 2 το μεσημέρι;
Ποιος θα διδάσκει τις δύο ώρες ΤΠΕ που προβλέπονται στο νέο ωρολόγιο πρόγραμμα (2 ώρες για κάθε τάξη);
Αναφέρει το πρόγραμμα ότι η μία επιπλέον ώρα στη Γλώσσα θα διατίθεται στις Α΄ και Β΄ τάξεις για την ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων. Γιατί όχι και στις άλλες τάξεις; Θεωρούν οι εμπνευστές του προγράμματος ότι με αυτή την προσθήκη μόνο στις πρώτες δύο τάξεις, που ακόμα το μαθητής βρίσκεται στα πρώιμα στάδια της κατάκτησης των μηχανισμών ανάγνωσης και γραφής, θα λυθεί το θέμα της καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας;
Αναφέρει η απόφαση για το ωρολόγιο πρόγραμμα: «Το μάθημα των Εικαστικών διδάσκεται από το δάσκαλο της τάξης, εφόσον δεν υπάρχει εκπαιδευτικός αντίστοιχης ειδικότητας». Αλήθεια, δεν γνωρίζουν οι επαΐοντες ότι δεν έχει γίνει διορισμός ειδικότητας καλλιτεχνικών στην Π.Ε.;
Στη σελ. 4 αναφέρει στο σημείο για τη δημιουργία τμημάτων διδασκαλίας της δεύτερης ξένης γλώσσας «Σε απομονωμένα σχολεία…». Από πότε τα 12/θέσια σχολεία με τον μεγαλύτερο μαθητικό πληθυσμό μπορεί να είναι και απομονωμένα;
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η επιλογή των γνωστικών αντικειμένων που θα εντάσσονται στο Ολοήμερο Πρόγραμμα μιας και σε αυτή την επιλογή συνυπολογίζονται και τα ενδιαφέροντα των μαθητών, οι προτιμήσεις των γονέων, η υπάρχουσα υλικοτεχνική υποδομή και οι πλεονάζουσες ώρες(!!!)
Πώς σκοπεύει το Υπουργείο να καλύψει τη γνωστική διαφορά που ενδεχόμενα δημιουργηθεί μεταξύ των μαθητών που θα διδάσκονται ξένη γλώσσα στο ολοήμερο και σε αυτούς που θα παρακολουθούν το πρόγραμμα μέχρι τις 2 το μεσημέρι;
Γιατί το Υπουργείο δημιουργεί σχολεία δύο ταχυτήτων; Γιατί όλοι οι μαθητές των 11/θεσίων και κάτω σχολείων, που κατά κανόνα είναι και σε μικρότερα αστικά και αγροτικά κέντρα, αποκλείονται; Γιατί δεν επιλέχθηκαν και σχολεία μικρότερης οργανικότητας ώστε μετά από πιλοτική εφαρμογή να εξαχθούν συμπεράσματα και να αναδειχθούν οι όποιες δυσκολίες πριν την πλήρη εφαρμογή του προγράμματος;
Πώς θα εφαρμοστεί αυτό το πρόγραμμα; Λογικό, είναι να χρειαστεί το Υπουργείο εκπαιδευτικούς για να διδάξουν τις παραπάνω ώρες. Και ρωτάμε καλοπροαίρετα: «πώς θα γίνει όμως αυτό χωρίς να προσλάβει τον απαιτούμενο αριθμό δασκάλων και εκπαιδευτικών ειδικοτήτων;» μιας και όπως δηλώνεται ρητώς από τις αποφάσεις αυτές δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού; Πώς θα λειτουργήσουν όταν υπάρχει ειλημμένη απόφαση για δραστική μείωση των διορισμών, τόσο μόνιμων όσο και αναπληρωτών;
Στη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, τόνισε ότι όλα γίνονται με μια νέα φιλοσοφία του ολοήμερου προς την κατεύθυνσης της δημιουργίας ενιαίου σχολείου σε αντιδιαστολή με το ολοήμερο που υπάρχει μέχρι σήμερα. Αλήθεια, πως υπηρετείται η ιδέα του ενιαίου όταν προβλέπεται αποχώρηση των μαθητών στις 14:00, στις 15:30 – 15:40, στις 16:15 και στις 17:00; Πώς θα δημιουργηθούν και πώς θα λειτουργήσουν τα τμήματα με τόσες αποχωρήσεις μαθητών; Μήπως, τελικά, ο σκοπός τους είναι η δημιουργία τμημάτων μετά τις 14:00 με τη μορφή παιδοφυλακτηρίου;
Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι οι εμπνευστές και σχεδιαστές αυτών των μέτρων ζουν σε κάποια εικονική πραγματικότητα. Δε λαμβάνουν υπόψη τους τις θέσεις του κλάδου των εκπαιδευτικών της Π.Ε. για την αναμόρφωση και αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης. Και προχωρούν σε μέτρα αποσπασματικά τα οποία, σε καμιά περίπτωση, δε συμβάλλουν στην ποιότητα της εκπαίδευσης.
Από τη Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε.ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
Το Υπουργείο Παιδείας με τις υπ’ αριθμ. Φ.3/609/60745/Γ1/28-5-2010 και Φ.12/620/61531/Γ1/31-5-2010 αποφάσεις του, ορίζει αφενός τα 800 Δημοτικά Σχολεία στα οποία θα εφαρμοστεί ένα «ενιαίο, αναμορφωμένο πρόγραμμα με βάση τις πραγματικές ανάγκες των μαθητών» και αφετέρου το ωρολόγιο πρόγραμμα που θα ισχύσει στα σχολεία αυτά.
Εύλογα είναι τα ερωτήματα που γεννιούνται από τα κείμενα των αποφάσεων αυτών:
Με ποια κριτήρια έγινε η επιλογή αυτών των 800 σχολικών μονάδων; Είναι αλήθεια ότι παρόλο που αρκετά 12/θεσια σχολεία σε όλη την επικράτεια, με αποφάσεις των Συλλόγων Διδασκόντων, είχαν αρνηθεί τη συμμετοχή τους στο «πιλοτικό πρόγραμμα του Νέου Σχολείου» εκτιμώντας ότι η κτηριακή και υλικοτεχνική τους υποδομή δεν ήταν επαρκής, τώρα τα σχολεία αυτά εντάσσονται στην απόφαση αυτή;
Ποια έρευνα έδειξε ότι η μέχρι τώρα κατανομή των 25 ωρών για τις Α΄ και Β΄ τάξεις, 30 ωρών για τις Γ΄ και Δ΄ τάξεις και 32 ωρών για τις Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεις δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες των μαθητών; Ποιος καθορίζει και με βάση ποιες επιστημονικές μελέτες ότι το παιδί των 6 χρονών που πάει για πρώτη φορά στο δημοτικό σχολείο είναι παιδαγωγικά ορθό να παραμένει στο σχολείο μέχρι τις 2 το μεσημέρι;
Ποιος θα διδάσκει τις δύο ώρες ΤΠΕ που προβλέπονται στο νέο ωρολόγιο πρόγραμμα (2 ώρες για κάθε τάξη);
Αναφέρει το πρόγραμμα ότι η μία επιπλέον ώρα στη Γλώσσα θα διατίθεται στις Α΄ και Β΄ τάξεις για την ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων. Γιατί όχι και στις άλλες τάξεις; Θεωρούν οι εμπνευστές του προγράμματος ότι με αυτή την προσθήκη μόνο στις πρώτες δύο τάξεις, που ακόμα το μαθητής βρίσκεται στα πρώιμα στάδια της κατάκτησης των μηχανισμών ανάγνωσης και γραφής, θα λυθεί το θέμα της καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας;
Αναφέρει η απόφαση για το ωρολόγιο πρόγραμμα: «Το μάθημα των Εικαστικών διδάσκεται από το δάσκαλο της τάξης, εφόσον δεν υπάρχει εκπαιδευτικός αντίστοιχης ειδικότητας». Αλήθεια, δεν γνωρίζουν οι επαΐοντες ότι δεν έχει γίνει διορισμός ειδικότητας καλλιτεχνικών στην Π.Ε.;
Στη σελ. 4 αναφέρει στο σημείο για τη δημιουργία τμημάτων διδασκαλίας της δεύτερης ξένης γλώσσας «Σε απομονωμένα σχολεία…». Από πότε τα 12/θέσια σχολεία με τον μεγαλύτερο μαθητικό πληθυσμό μπορεί να είναι και απομονωμένα;
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η επιλογή των γνωστικών αντικειμένων που θα εντάσσονται στο Ολοήμερο Πρόγραμμα μιας και σε αυτή την επιλογή συνυπολογίζονται και τα ενδιαφέροντα των μαθητών, οι προτιμήσεις των γονέων, η υπάρχουσα υλικοτεχνική υποδομή και οι πλεονάζουσες ώρες(!!!)
Πώς σκοπεύει το Υπουργείο να καλύψει τη γνωστική διαφορά που ενδεχόμενα δημιουργηθεί μεταξύ των μαθητών που θα διδάσκονται ξένη γλώσσα στο ολοήμερο και σε αυτούς που θα παρακολουθούν το πρόγραμμα μέχρι τις 2 το μεσημέρι;
Γιατί το Υπουργείο δημιουργεί σχολεία δύο ταχυτήτων; Γιατί όλοι οι μαθητές των 11/θεσίων και κάτω σχολείων, που κατά κανόνα είναι και σε μικρότερα αστικά και αγροτικά κέντρα, αποκλείονται; Γιατί δεν επιλέχθηκαν και σχολεία μικρότερης οργανικότητας ώστε μετά από πιλοτική εφαρμογή να εξαχθούν συμπεράσματα και να αναδειχθούν οι όποιες δυσκολίες πριν την πλήρη εφαρμογή του προγράμματος;
Πώς θα εφαρμοστεί αυτό το πρόγραμμα; Λογικό, είναι να χρειαστεί το Υπουργείο εκπαιδευτικούς για να διδάξουν τις παραπάνω ώρες. Και ρωτάμε καλοπροαίρετα: «πώς θα γίνει όμως αυτό χωρίς να προσλάβει τον απαιτούμενο αριθμό δασκάλων και εκπαιδευτικών ειδικοτήτων;» μιας και όπως δηλώνεται ρητώς από τις αποφάσεις αυτές δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού; Πώς θα λειτουργήσουν όταν υπάρχει ειλημμένη απόφαση για δραστική μείωση των διορισμών, τόσο μόνιμων όσο και αναπληρωτών;
Στη συνέντευξη τύπου που παραχώρησε η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, τόνισε ότι όλα γίνονται με μια νέα φιλοσοφία του ολοήμερου προς την κατεύθυνσης της δημιουργίας ενιαίου σχολείου σε αντιδιαστολή με το ολοήμερο που υπάρχει μέχρι σήμερα. Αλήθεια, πως υπηρετείται η ιδέα του ενιαίου όταν προβλέπεται αποχώρηση των μαθητών στις 14:00, στις 15:30 – 15:40, στις 16:15 και στις 17:00; Πώς θα δημιουργηθούν και πώς θα λειτουργήσουν τα τμήματα με τόσες αποχωρήσεις μαθητών; Μήπως, τελικά, ο σκοπός τους είναι η δημιουργία τμημάτων μετά τις 14:00 με τη μορφή παιδοφυλακτηρίου;
Αποδεικνύεται για άλλη μια φορά ότι οι εμπνευστές και σχεδιαστές αυτών των μέτρων ζουν σε κάποια εικονική πραγματικότητα. Δε λαμβάνουν υπόψη τους τις θέσεις του κλάδου των εκπαιδευτικών της Π.Ε. για την αναμόρφωση και αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης. Και προχωρούν σε μέτρα αποσπασματικά τα οποία, σε καμιά περίπτωση, δε συμβάλλουν στην ποιότητα της εκπαίδευσης.
Από τη Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε.ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
18 Μαΐου 2010
Αξιολόγηση Εκπαιδευτικού Έργου
Στις 31-03-2010 το Υπουργείο Παιδείας, με το υπ’ αριθμ. 37100/Γ1 έγγραφό του, γνωστοποιεί στους Περιφερειακούς Διευθυντές Εκπαίδευσης, στους Προϊσταμένους Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης και στους Σχολικούς Συμβούλους την πρόθεσή του να προχωρήσει στην «αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας». Οι επιλεγμένες σχολικές μονάδες θα έπρεπε να «αναπτύξουν διαδικασίες προγραμματισμού και αποτίμησης της ποιότητας του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου και στη συνέχεια θα διαμορφώσουν, θα υλοποιήσουν, θα παρακολουθούν και θα αξιολογήσουν Σχέδια Δράσης με στόχο την ανάπτυξη και βελτίωση της σχολικής μονάδας» Στο δεκατετρασέλιδο συνοδευτικό υλικό για την αυτοαξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου προτείνονται ως τομείς – πεδία διερεύνησης τα:
• Μέσα και Πόροι της Σχολικής Μονάδας (υλικοτεχνική υποδομή οικονομικοί πόροι, ανθρώπινο δυναμικό)
• Διοίκηση Σχολικής Μονάδας
• Κλίμα και Σχέσεις μεταξύ των παραγόντων της εκπαιδευτικής κοινότητας
• Εκπαιδευτικές Διαδικασίες (διδακτική και μαθησιακή διαδικασία, αξιολόγηση μαθητών)
• Εκπαιδευτικά Αποτελέσματα (φοίτηση, επίδοση, διαρροή κλπ.)
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα ενδεικτικά κριτήρια ποσοτικής και ποιοτικής αποτίμησης των δεικτών που προτείνονται. Ανάμεσά τους: η ανταπόκριση των επιστημονικών και επαγγελματικών προσόντων ως προς την εφαρμογή καινοτομιών, η αναλογία εσόδων ανά μαθητή(!), το αν ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων ενισχύει οικονομικά το σχολείο, ο αριθμός των ημερών κανονικής πραγματοποιηθείσας λειτουργίας του σχολείου σε μηνιαία & ετήσια βάση, ο αριθμός των συνεδριάσεων κατά θέμα και ο χρόνος συνεδρίασης του Συλλόγου Διδασκόντων, το αν η κατανομή των εργασιών και η ανάληψη ευθυνών γίνεται σύμφωνα με τις ιδιαίτερες ικανότητες, δεξιότητες και εμπειρίες του καθενός (εκπαιδευτικών και μαθητών), αν αξιολογείται η ποιότητα συνεργασίας με το σύλλογο γονέων και κηδεμόνων, αξιολόγηση του βαθμού στον οποίο η συνεργασία μεταξύ σχολείου, συλλόγου γονέων και σχολικής επιτροπής έχει συμβάλλει θετικά στην εικόνα του σχολείου στην τοπική κοινωνία, το ποσοστό τήρησης ωρολογίου προγράμματος ανά γνωστικό αντικείμενο και ανά τμήμα, η ποσοστιαία επίτευξη στόχων του Προγράμματος Σπουδών ανά γνωστικό αντικείμενο και ανά αριθμό μαθητών, η διαμόρφωση αρχείων (κυρίως ηλεκτρονικών) που αφορούν στη χαρτογράφηση των διδακτικών υποχρεώσεων αλλά και των πρωτοβουλιών του κάθε εκπαιδευτικού κ.α.
Στις 05-05-2010 το Υπουργείο επανέρχεται με νέα εγκύκλιο (50313/Γ1) που αφορά στην «αξιολόγηση του ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ της σχολικής μονάδας» η οποία είναι προγραμματισμένο να ξεκινήσει από την επόμενη σχολική χρονιά. Και όλα αυτά πριν καν ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας.
Στις 11-05-2010 ψηφίζεται το πολυνομοσχέδιο για την «Αναβάθμιση του ρόλου του εκπαιδευτικού – καθιέρωση κανόνων αξιολόγησης και αξιοκρατίας στην εκπαίδευση και λοιπές διατάξεις». Στο εν λόγω πολυνομοσχέδιο στο άρθρο 32 προβλέπονται:
• Στην παρ.3 «Το πρόγραμμα δράσης και η έκθεση αξιολόγησης, τα οποία καταρτίζονται με ευθύνη του διευθυντή της σχολικής μονάδας σε συνεργασία με το σύλλογο διδασκόντων και τους σχολικούς συμβούλους, γνωστοποιούνται στους μαθητές και στο σύλλογο γονέων, δημοσιεύονται στο διαδίκτυο…»
• Στην παρ.7 «Την αξιολόγηση της δράσης των σχολικών μονάδων κατά τις διατάξεις του παρόντος άρθρου ακολουθεί η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, η οποία πραγματοποιείται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις»
Ποιες είναι όμως οι… ισχύουσες διατάξεις; Ο Ν. 2986/2002 που στο άρθρο 5 παρ.2 εδάφια (α) και (ε) ορίζει ότι «η αξιολόγηση είναι περιοδική και αφορά όλους τους εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης… για μονιμοποίηση και υπηρεσιακή εξέλιξη,… και για κάθε άλλη περίπτωση που ήθελε κριθεί αναγκαία»!
Είναι ολοφάνερο ότι τα πράγματα για το Υπουργείο είναι εξαιρετικά απλά. Δεν αξιολογείται κανένας τομέας ευθύνης της πολιτείας (Χρηματοδότηση, αναλυτικά προγράμματα, βιβλία, κτήρια, μισθοί…). Την τακτοποίηση του χάους την επωμίζονται οι εκπαιδευτικοί. «Δεσμεύονται για την υλοποίηση προγραμμάτων βελτίωσης και Σχεδίων Δράσης» και αναλόγως αξιολογούνται.
Η αξιολόγηση των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις (σύνδεση αξιολόγησης – μισθολογικής εξέλιξης) αποδεικνύει περίτρανα πως η αυτοαξιολόγηση αποτελεί το πρώτο βήμα για την αξιολόγηση - χειραγώγηση των εκπαιδευτικών
Η Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. από την ίδρυσή της μέχρι και σήμερα ποτέ δεν αρνήθηκε την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών.
Εκφράζει, όμως, την κατηγορηματική της αντίθεση στην αξιολόγηση – χειραγώγηση των εκπαιδευτικών.
Η όλη προσπάθεια εκπαιδευτικής αξιολόγησης πρέπει να στηρίζεται σε ένα πλέγμα σαφών και συγκεκριμένων εκπαιδευτικών σκοπών. Πρέπει να αξιολογούνται όλοι οι παράγοντες και συντελεστές της εκπαιδευτικής λειτουργίας (μαθητές, εκπαιδευτικοί, διοικητικό και εποπτικό προσωπικό, υποδομή, υλικά μέσα, βιβλία, προγράμματα, υπηρεσίες στήριξης κλπ.) στα πλαίσια ενός ενιαίου συστήματος διαδικασιών.
Η αξιολόγηση ΟΛΩΝ των παραγόντων της εκπαιδευτικής διαδικασίας πρέπει να έχει ως στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης.
Το προϊόν της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών να λαμβάνεται υπόψη ΜΟΝΟ για την ανάδειξη των στελεχών της εκπαίδευσης και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να συνδέεται με τη μισθολογική εξέλιξη των εκπαιδευτικών.
Από τη Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε.ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
Στις 31-03-2010 το Υπουργείο Παιδείας, με το υπ’ αριθμ. 37100/Γ1 έγγραφό του, γνωστοποιεί στους Περιφερειακούς Διευθυντές Εκπαίδευσης, στους Προϊσταμένους Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης και στους Σχολικούς Συμβούλους την πρόθεσή του να προχωρήσει στην «αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας». Οι επιλεγμένες σχολικές μονάδες θα έπρεπε να «αναπτύξουν διαδικασίες προγραμματισμού και αποτίμησης της ποιότητας του παρεχόμενου εκπαιδευτικού έργου και στη συνέχεια θα διαμορφώσουν, θα υλοποιήσουν, θα παρακολουθούν και θα αξιολογήσουν Σχέδια Δράσης με στόχο την ανάπτυξη και βελτίωση της σχολικής μονάδας» Στο δεκατετρασέλιδο συνοδευτικό υλικό για την αυτοαξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου προτείνονται ως τομείς – πεδία διερεύνησης τα:
• Μέσα και Πόροι της Σχολικής Μονάδας (υλικοτεχνική υποδομή οικονομικοί πόροι, ανθρώπινο δυναμικό)
• Διοίκηση Σχολικής Μονάδας
• Κλίμα και Σχέσεις μεταξύ των παραγόντων της εκπαιδευτικής κοινότητας
• Εκπαιδευτικές Διαδικασίες (διδακτική και μαθησιακή διαδικασία, αξιολόγηση μαθητών)
• Εκπαιδευτικά Αποτελέσματα (φοίτηση, επίδοση, διαρροή κλπ.)
Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα ενδεικτικά κριτήρια ποσοτικής και ποιοτικής αποτίμησης των δεικτών που προτείνονται. Ανάμεσά τους: η ανταπόκριση των επιστημονικών και επαγγελματικών προσόντων ως προς την εφαρμογή καινοτομιών, η αναλογία εσόδων ανά μαθητή(!), το αν ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων ενισχύει οικονομικά το σχολείο, ο αριθμός των ημερών κανονικής πραγματοποιηθείσας λειτουργίας του σχολείου σε μηνιαία & ετήσια βάση, ο αριθμός των συνεδριάσεων κατά θέμα και ο χρόνος συνεδρίασης του Συλλόγου Διδασκόντων, το αν η κατανομή των εργασιών και η ανάληψη ευθυνών γίνεται σύμφωνα με τις ιδιαίτερες ικανότητες, δεξιότητες και εμπειρίες του καθενός (εκπαιδευτικών και μαθητών), αν αξιολογείται η ποιότητα συνεργασίας με το σύλλογο γονέων και κηδεμόνων, αξιολόγηση του βαθμού στον οποίο η συνεργασία μεταξύ σχολείου, συλλόγου γονέων και σχολικής επιτροπής έχει συμβάλλει θετικά στην εικόνα του σχολείου στην τοπική κοινωνία, το ποσοστό τήρησης ωρολογίου προγράμματος ανά γνωστικό αντικείμενο και ανά τμήμα, η ποσοστιαία επίτευξη στόχων του Προγράμματος Σπουδών ανά γνωστικό αντικείμενο και ανά αριθμό μαθητών, η διαμόρφωση αρχείων (κυρίως ηλεκτρονικών) που αφορούν στη χαρτογράφηση των διδακτικών υποχρεώσεων αλλά και των πρωτοβουλιών του κάθε εκπαιδευτικού κ.α.
Στις 05-05-2010 το Υπουργείο επανέρχεται με νέα εγκύκλιο (50313/Γ1) που αφορά στην «αξιολόγηση του ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ της σχολικής μονάδας» η οποία είναι προγραμματισμένο να ξεκινήσει από την επόμενη σχολική χρονιά. Και όλα αυτά πριν καν ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας.
Στις 11-05-2010 ψηφίζεται το πολυνομοσχέδιο για την «Αναβάθμιση του ρόλου του εκπαιδευτικού – καθιέρωση κανόνων αξιολόγησης και αξιοκρατίας στην εκπαίδευση και λοιπές διατάξεις». Στο εν λόγω πολυνομοσχέδιο στο άρθρο 32 προβλέπονται:
• Στην παρ.3 «Το πρόγραμμα δράσης και η έκθεση αξιολόγησης, τα οποία καταρτίζονται με ευθύνη του διευθυντή της σχολικής μονάδας σε συνεργασία με το σύλλογο διδασκόντων και τους σχολικούς συμβούλους, γνωστοποιούνται στους μαθητές και στο σύλλογο γονέων, δημοσιεύονται στο διαδίκτυο…»
• Στην παρ.7 «Την αξιολόγηση της δράσης των σχολικών μονάδων κατά τις διατάξεις του παρόντος άρθρου ακολουθεί η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, η οποία πραγματοποιείται σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις»
Ποιες είναι όμως οι… ισχύουσες διατάξεις; Ο Ν. 2986/2002 που στο άρθρο 5 παρ.2 εδάφια (α) και (ε) ορίζει ότι «η αξιολόγηση είναι περιοδική και αφορά όλους τους εκπαιδευτικούς πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης… για μονιμοποίηση και υπηρεσιακή εξέλιξη,… και για κάθε άλλη περίπτωση που ήθελε κριθεί αναγκαία»!
Είναι ολοφάνερο ότι τα πράγματα για το Υπουργείο είναι εξαιρετικά απλά. Δεν αξιολογείται κανένας τομέας ευθύνης της πολιτείας (Χρηματοδότηση, αναλυτικά προγράμματα, βιβλία, κτήρια, μισθοί…). Την τακτοποίηση του χάους την επωμίζονται οι εκπαιδευτικοί. «Δεσμεύονται για την υλοποίηση προγραμμάτων βελτίωσης και Σχεδίων Δράσης» και αναλόγως αξιολογούνται.
Η αξιολόγηση των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις (σύνδεση αξιολόγησης – μισθολογικής εξέλιξης) αποδεικνύει περίτρανα πως η αυτοαξιολόγηση αποτελεί το πρώτο βήμα για την αξιολόγηση - χειραγώγηση των εκπαιδευτικών
Η Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε. από την ίδρυσή της μέχρι και σήμερα ποτέ δεν αρνήθηκε την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών.
Εκφράζει, όμως, την κατηγορηματική της αντίθεση στην αξιολόγηση – χειραγώγηση των εκπαιδευτικών.
Η όλη προσπάθεια εκπαιδευτικής αξιολόγησης πρέπει να στηρίζεται σε ένα πλέγμα σαφών και συγκεκριμένων εκπαιδευτικών σκοπών. Πρέπει να αξιολογούνται όλοι οι παράγοντες και συντελεστές της εκπαιδευτικής λειτουργίας (μαθητές, εκπαιδευτικοί, διοικητικό και εποπτικό προσωπικό, υποδομή, υλικά μέσα, βιβλία, προγράμματα, υπηρεσίες στήριξης κλπ.) στα πλαίσια ενός ενιαίου συστήματος διαδικασιών.
Η αξιολόγηση ΟΛΩΝ των παραγόντων της εκπαιδευτικής διαδικασίας πρέπει να έχει ως στόχο τη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης.
Το προϊόν της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών να λαμβάνεται υπόψη ΜΟΝΟ για την ανάδειξη των στελεχών της εκπαίδευσης και σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να συνδέεται με τη μισθολογική εξέλιξη των εκπαιδευτικών.
Από τη Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε.ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ
22 Απριλίου 2010
Νέα Δημοκρατία: "Να αποσυρθεί το νομοσχέδιο"
Η Υπεύθυνη του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Α’ Αθηνών, κα Ελίζα Βόζεμπεργκ, έκανε την ακόλουθη δήλωση:
« Ζήτησα από την Υπουργό Παιδείας να αποσύρει το προς κατάθεση νομοσχέδιο για την εκπαίδευση, καθώς είναι προφανές ότι δεν έχει γίνει η απαραίτητη προετοιμασία και δεν έχει ολοκληρωθεί η απαραίτητη διαβούλευση με τους εμπλεκόμενους φορείς.
Εξάλλου, η χρονική στιγμή που επιλέγεται μετά από έξι μήνες καθυστέρηση –λίγες μόλις ημέρες πριν τις Πανελλήνιες εξετάσεις- ουσιαστικά λειτουργεί εκβιαστικά για τους εκπαιδευτικούς, τους οποίους το Υπουργείο «ωθεί», είτε να αποδεχτούν αμαχητί το νομοσχέδιο, είτε να δυναμιτίσουν τις εξετάσεις, ερχόμενοι σε αντιπαράθεση με τους μαθητές και τους γονείς τους.
Εκβιασμοί στην Παιδεία δεν χωρούν από καμία πλευρά. Για μία ακόμα φορά, καλούμε την Υπουργό να μην καταθέσει το Σχέδιο Νόμου, να προχωρήσει σε ουσιαστική διαβούλευση και να επανέλθει με ολοκληρωμένο Νόμο –πλαίσιο, για το σύνολο των θεμάτων που έχει εξαγγείλει, από τη νέα σχολική χρονιά, αντί να καταφεύγει σε “μπαλώματα” και πρόχειρες προτάσεις. Σε κάθε άλλη περίπτωση θα είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την αναστάτωση που θα προκαλέσει ».
14 Απριλίου 2010
www.dakepedodekan.blogspot.com e-mail: dakepedodekan@gmail.com
Σχέδιο Νόμου Υπουργείου Παιδείας: Επιστρέφεται ως απαράδεκτο
Τρίτη και 13 συνέπεσε, παιχνίδι της τύχης άραγε; να είναι η ημερομηνία παρουσίασης της εισήγησης του σχεδίου νόμου του Υπ. Παιδείας για την «αναβάθμιση του ρόλου του εκπαιδευτικού»!!! και την «καθιέρωση κανόνων αξιολόγησης και αξιοκρατίας στην εκπαίδευση».
Δύο μέρες μετά, στις 15 Απριλίου, καλεί η κ. υπουργός τα Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. και της Ο.Λ.Μ.Ε. για να συζητήσουν επί του σχεδίου, αφού έχει ήδη παρουσιαστεί στο υπουργικό συμβούλιο και έχει προχωρήσει σε δηλώσεις όπου τονίζει με κάθε τρόπο ότι όλα τα δεινά της εκπαίδευσης θα εξαφανιστούν μόλις αντιμετωπιστεί με επιτυχία το μεγαλύτερο πρόβλημα, που δεν είναι άλλο από τους υπό αναβάθμιση εκπαιδευτικούς. (Πόσο υποτιμούν αλήθεια τη νοημοσύνη μας!)
Στις πρώτες παραγράφους της εισήγησης διαβάζουμε ότι στην περιβόητη ηλεκτρονική διαβούλευση έλαβαν μέρος 3.500 πολίτες. Τέτοια συγκλονιστική ανταπόκριση… ούτε καν από τους ψηφοφόρους της ΠΑΣΚ, αποδεικνύει περίτρανα το βαθμό στον οποίο πείστηκε η ελληνική κοινωνία περί της ποιότητας και της ειλικρίνειας του όλου εγχειρήματος.
Στη συνέχεια ξεκαθαρίζουν οι προθέσεις της κυβέρνησης με τον πιο κυνικό τρόπο. Πουθενά δε γίνεται η παραμικρή νύξη για αναγνώριση των τεράστιων ευθυνών της ελληνικής πολιτείας, διαχρονικά, στον τομέα της παιδείας. Κουβέντα για την υποχρηματοδότηση, τις ελλιπείς υλικοτεχνικές υποδομές, τα ανεπαρκή κτήρια, την προχειρότητα κι ανευθυνότητα στην κατάρτιση των αναλυτικών προγραμμάτων τα κακογραμμένα, ερήμην των εκπαιδευτικών, βιβλία. Κουβέντα για τα κενά, την επαίσχυντη χρησιμοποίηση των ωρομισθίων, τους χαμηλούς, και τώρα πια πετσοκομμένους, μισθούς. Η κ. υπουργός εντοπίζει τα προβλήματα της εκπαίδευσης εκεί που δεν απαιτείται ανάληψη ευθυνών αλλά καταλογισμός. Στους συνήθεις υπόπτους… τους εκπαιδευτικούς.
Για το σύστημα διορισμών τονίζεται η από εδώ και έπειτα επιλογή και πρόσληψη των εκπαιδευτικών με βάση τις αρχές της αξιοκρατίας και της διαφάνειας. Λέει δηλαδή στον ελληνικό λαό ότι μέχρι τώρα οι εκπαιδευτικοί διορίζονταν αναξιοκρατικά. Συνειδητό και άθλιο ψέμα. Παραπλάνηση της κοινής γνώμης. Την ίδια στιγμή κλείνει την πόρτα του διορισμού σ’ όσους, αν και προσφέρουν για χρόνια στην εκπαίδευση ως αναπληρωτές κι ωρομίσθιοι, δε θα καταφέρουν να διοριστούν κατά το μεταβατικό στάδιο εξ αιτίας της τραγικής μείωσης των διορισμών μόνιμων (κατά 50%) αλλά και αναπληρωτών (κατά 70%) εκπαιδευτικών. Την ίδια στιγμή μετατρέπει τους αναπληρωτές σε ωρομίσθιους εισάγοντας το θεσμό του αναπληρωτή με μειωμένο ωράριο και επισημοποιεί την πρακτική των υποχρεωτικών υπερωριών των μόνιμων εκπαιδευτικών για 5 ώρες.
Εντύπωση προκαλεί η επιμονή για παραμονή των εκπαιδευτικών στον τόπο πρώτου διορισμού για 3 χρόνια το λιγότερο.
Θεωρεί η κ. υπουργός ότι η έλλειψη εκπαιδευτικών θα εξορκιστεί με την απομάκρυνση των εκπαιδευτικών για χρόνια από τις οικογένειές τους;
Δεν έχουν την ικανότητα να καταλάβουν πως εκπαιδευτικοί θα υπάρχουν αν γίνονται οι αναγκαίοι διορισμοί;
Και γιατί αφού υπάρχει διαπιστωμένη ανάγκη για εκπαιδευτικούς οι «δόκιμοι εκπαιδευτικοί» που θα αξιολογούνται αρνητικά (από το Μέντορα άραγε;;;) θα μετατάσσονται αντί να ενισχύονται και να υποστηρίζονται ώστε να προσφέρουν στην εκπαίδευση;
Για τις μεταθέσεις και αποσπάσεις εκτιμάται από τους επιτελείς του Υπουργείου ότι οι εκπαιδευτικοί μετακινούνται συνεχώς και άσκοπα (πώς άραγε διαπιστώθηκε αυτό;). Κι ενώ, αρχικά, υιοθετούν την πρόταση του Κλάδου όσοι αποσπώνται σε υπηρεσίες και φορείς να λαμβάνουν τα μόρια μετάθεσης της οργανικής τους θέσης, στη συνέχεια «ξεχνούν» τη μεγαλόστομη δήλωση της κας Υπουργού «όλοι οι εκπαιδευτικοί στις τάξεις» και πριμοδοτούν αυτούς που τελικά θα αποσπαστούν στο Υπουργείο, τις Περιφερειακές Διευθύνσεις, τις Διευθύνσεις και τα Γραφεία με 2 μονάδες μετάθεσης και δίνουν και τη δυνατότητα «εθελοντικής μετάταξης» σ’ όσους έχουν διοικητική εμπειρία. Πλήρης σύγχυση.
Στις επιλογές στελεχών το ζητούμενο για αξιοκρατία και τερματισμό του ράβε – ξήλωνε δεν υπάρχει. Υπάρχει όμως η επιβράβευση όσων θα σπεύσουν να εκτελέσουν υπάκουα τα όσα προβλέπει η προς υλοποίηση αυτοαξιολόγηση αφού η εμπειρία αξιολόγησης θα είναι προϋπόθεση επιλογής σε θέση στελέχους.
Όσο για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου της σχολικής μονάδας που υποτίθεται ότι τη συζητάμε ενώ ήδη έχει σταλεί η εγκύκλιος περί αυτοαξιολόγησης, τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Δεν αξιολογείται κανένας τομέας ευθύνης της πολιτείας (Χρηματοδότηση, αναλυτικά προγράμματα, βιβλία, κτήρια, μισθοί…). Την τακτοποίηση του χάους την επωμίζονται οι εκπαιδευτικοί. «Δεσμεύονται για την υλοποίηση προγραμμάτων βελτίωσης» και αναλόγως αξιολογούνται. Οι Διευθυντές γίνονται μάνατζερς και τα σχολεία επιχειρήσεις. Η παιδαγωγική διάσταση αναζητείται στο φιλότιμο των απλήρωτων πλην όμως περήφανών εκπαιδευτικών κι η κυβέρνηση ξεφορτώνεται το βάρος της δημόσιας εκπαίδευσης.
Όλα αυτά επιγραμματικά και περιληπτικά. Η πιο εμπεριστατωμένη ανάλυση βρίσκεται στη έκφραση της κας Υπουργού όταν μιλά για τους εκπαιδευτικούς. Απαξίωση και στοχοποίηση. Έλεος πια κα Υπουργέ! Μπορεί να μας τσακίσατε οικονομικά. Μπορεί να μας έχετε καταντήσει Δον Κιχώτες της εκπαίδευσης που μόνοι παλεύουν για κάτι που δεν σας αφορά. Τα παιδιά του ελληνικού λαού και τη δωρεάν μόρφωσή τους. Την αξιοπρέπεια μας δεν μπορείτε και δεν έχετε δικαίωμα να τη θίγετε. Τη νοημοσύνη μας δεν μπορείτε να την υποτιμάτε. Το νομοσχέδιο επιστρέφεται ως απαράδεκτο.
Από τη
Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε.
Σχέδιο Νόμου Υπουργείου Παιδείας: Επιστρέφεται ως απαράδεκτο
Τρίτη και 13 συνέπεσε, παιχνίδι της τύχης άραγε; να είναι η ημερομηνία παρουσίασης της εισήγησης του σχεδίου νόμου του Υπ. Παιδείας για την «αναβάθμιση του ρόλου του εκπαιδευτικού»!!! και την «καθιέρωση κανόνων αξιολόγησης και αξιοκρατίας στην εκπαίδευση».
Δύο μέρες μετά, στις 15 Απριλίου, καλεί η κ. υπουργός τα Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. και της Ο.Λ.Μ.Ε. για να συζητήσουν επί του σχεδίου, αφού έχει ήδη παρουσιαστεί στο υπουργικό συμβούλιο και έχει προχωρήσει σε δηλώσεις όπου τονίζει με κάθε τρόπο ότι όλα τα δεινά της εκπαίδευσης θα εξαφανιστούν μόλις αντιμετωπιστεί με επιτυχία το μεγαλύτερο πρόβλημα, που δεν είναι άλλο από τους υπό αναβάθμιση εκπαιδευτικούς. (Πόσο υποτιμούν αλήθεια τη νοημοσύνη μας!)
Στις πρώτες παραγράφους της εισήγησης διαβάζουμε ότι στην περιβόητη ηλεκτρονική διαβούλευση έλαβαν μέρος 3.500 πολίτες. Τέτοια συγκλονιστική ανταπόκριση… ούτε καν από τους ψηφοφόρους της ΠΑΣΚ, αποδεικνύει περίτρανα το βαθμό στον οποίο πείστηκε η ελληνική κοινωνία περί της ποιότητας και της ειλικρίνειας του όλου εγχειρήματος.
Στη συνέχεια ξεκαθαρίζουν οι προθέσεις της κυβέρνησης με τον πιο κυνικό τρόπο. Πουθενά δε γίνεται η παραμικρή νύξη για αναγνώριση των τεράστιων ευθυνών της ελληνικής πολιτείας, διαχρονικά, στον τομέα της παιδείας. Κουβέντα για την υποχρηματοδότηση, τις ελλιπείς υλικοτεχνικές υποδομές, τα ανεπαρκή κτήρια, την προχειρότητα κι ανευθυνότητα στην κατάρτιση των αναλυτικών προγραμμάτων τα κακογραμμένα, ερήμην των εκπαιδευτικών, βιβλία. Κουβέντα για τα κενά, την επαίσχυντη χρησιμοποίηση των ωρομισθίων, τους χαμηλούς, και τώρα πια πετσοκομμένους, μισθούς. Η κ. υπουργός εντοπίζει τα προβλήματα της εκπαίδευσης εκεί που δεν απαιτείται ανάληψη ευθυνών αλλά καταλογισμός. Στους συνήθεις υπόπτους… τους εκπαιδευτικούς.
Για το σύστημα διορισμών τονίζεται η από εδώ και έπειτα επιλογή και πρόσληψη των εκπαιδευτικών με βάση τις αρχές της αξιοκρατίας και της διαφάνειας. Λέει δηλαδή στον ελληνικό λαό ότι μέχρι τώρα οι εκπαιδευτικοί διορίζονταν αναξιοκρατικά. Συνειδητό και άθλιο ψέμα. Παραπλάνηση της κοινής γνώμης. Την ίδια στιγμή κλείνει την πόρτα του διορισμού σ’ όσους, αν και προσφέρουν για χρόνια στην εκπαίδευση ως αναπληρωτές κι ωρομίσθιοι, δε θα καταφέρουν να διοριστούν κατά το μεταβατικό στάδιο εξ αιτίας της τραγικής μείωσης των διορισμών μόνιμων (κατά 50%) αλλά και αναπληρωτών (κατά 70%) εκπαιδευτικών. Την ίδια στιγμή μετατρέπει τους αναπληρωτές σε ωρομίσθιους εισάγοντας το θεσμό του αναπληρωτή με μειωμένο ωράριο και επισημοποιεί την πρακτική των υποχρεωτικών υπερωριών των μόνιμων εκπαιδευτικών για 5 ώρες.
Εντύπωση προκαλεί η επιμονή για παραμονή των εκπαιδευτικών στον τόπο πρώτου διορισμού για 3 χρόνια το λιγότερο.
Θεωρεί η κ. υπουργός ότι η έλλειψη εκπαιδευτικών θα εξορκιστεί με την απομάκρυνση των εκπαιδευτικών για χρόνια από τις οικογένειές τους;
Δεν έχουν την ικανότητα να καταλάβουν πως εκπαιδευτικοί θα υπάρχουν αν γίνονται οι αναγκαίοι διορισμοί;
Και γιατί αφού υπάρχει διαπιστωμένη ανάγκη για εκπαιδευτικούς οι «δόκιμοι εκπαιδευτικοί» που θα αξιολογούνται αρνητικά (από το Μέντορα άραγε;;;) θα μετατάσσονται αντί να ενισχύονται και να υποστηρίζονται ώστε να προσφέρουν στην εκπαίδευση;
Για τις μεταθέσεις και αποσπάσεις εκτιμάται από τους επιτελείς του Υπουργείου ότι οι εκπαιδευτικοί μετακινούνται συνεχώς και άσκοπα (πώς άραγε διαπιστώθηκε αυτό;). Κι ενώ, αρχικά, υιοθετούν την πρόταση του Κλάδου όσοι αποσπώνται σε υπηρεσίες και φορείς να λαμβάνουν τα μόρια μετάθεσης της οργανικής τους θέσης, στη συνέχεια «ξεχνούν» τη μεγαλόστομη δήλωση της κας Υπουργού «όλοι οι εκπαιδευτικοί στις τάξεις» και πριμοδοτούν αυτούς που τελικά θα αποσπαστούν στο Υπουργείο, τις Περιφερειακές Διευθύνσεις, τις Διευθύνσεις και τα Γραφεία με 2 μονάδες μετάθεσης και δίνουν και τη δυνατότητα «εθελοντικής μετάταξης» σ’ όσους έχουν διοικητική εμπειρία. Πλήρης σύγχυση.
Στις επιλογές στελεχών το ζητούμενο για αξιοκρατία και τερματισμό του ράβε – ξήλωνε δεν υπάρχει. Υπάρχει όμως η επιβράβευση όσων θα σπεύσουν να εκτελέσουν υπάκουα τα όσα προβλέπει η προς υλοποίηση αυτοαξιολόγηση αφού η εμπειρία αξιολόγησης θα είναι προϋπόθεση επιλογής σε θέση στελέχους.
Όσο για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου της σχολικής μονάδας που υποτίθεται ότι τη συζητάμε ενώ ήδη έχει σταλεί η εγκύκλιος περί αυτοαξιολόγησης, τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Δεν αξιολογείται κανένας τομέας ευθύνης της πολιτείας (Χρηματοδότηση, αναλυτικά προγράμματα, βιβλία, κτήρια, μισθοί…). Την τακτοποίηση του χάους την επωμίζονται οι εκπαιδευτικοί. «Δεσμεύονται για την υλοποίηση προγραμμάτων βελτίωσης» και αναλόγως αξιολογούνται. Οι Διευθυντές γίνονται μάνατζερς και τα σχολεία επιχειρήσεις. Η παιδαγωγική διάσταση αναζητείται στο φιλότιμο των απλήρωτων πλην όμως περήφανών εκπαιδευτικών κι η κυβέρνηση ξεφορτώνεται το βάρος της δημόσιας εκπαίδευσης.
Όλα αυτά επιγραμματικά και περιληπτικά. Η πιο εμπεριστατωμένη ανάλυση βρίσκεται στη έκφραση της κας Υπουργού όταν μιλά για τους εκπαιδευτικούς. Απαξίωση και στοχοποίηση. Έλεος πια κα Υπουργέ! Μπορεί να μας τσακίσατε οικονομικά. Μπορεί να μας έχετε καταντήσει Δον Κιχώτες της εκπαίδευσης που μόνοι παλεύουν για κάτι που δεν σας αφορά. Τα παιδιά του ελληνικού λαού και τη δωρεάν μόρφωσή τους. Την αξιοπρέπεια μας δεν μπορείτε και δεν έχετε δικαίωμα να τη θίγετε. Τη νοημοσύνη μας δεν μπορείτε να την υποτιμάτε. Το νομοσχέδιο επιστρέφεται ως απαράδεκτο.
Από τη
Δ.Α.Κ.Ε./Π.Ε.
27 Μαρτίου 2010
Μας βάζουν στο ΔΝΤ και πανηγυρίζουν!!!
Με τι ισοδυναμεί η προσφυγή στο ΔΝΤ;
Από την αρχή της κρίσης το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο χορήγησε δάνεια σε 20 χώρες οι οποίες αντιμετώπιζαν μικρά η μεγάλα δημοσιονομικά προβλήματα. Για τα χρήματα που δάνεισε επέβαλε επώδυνα μέτρα ως αντιστάθμισμα:
Η Ουγγαρία που πρώτη εν μέσω κρίσης πήρε δάνειο 12,5 δισ ευρώ υποχρεώθηκε να απολύσει δημόσιους υπαλλήλους και να κάνει περικοπές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Η Ισλανδία που πήρε δάνειο μόλις 2,1 δισ ευρώ μειώνοντας μισθούς και συντάξεις, αύξησε τους φόρους και έκανε περικοπές δημοσίων δαπανών.
Η Ρουμανία έλαβε δάνειο 13 δισ ευρώ αλλά απέλυσε 137 χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους προχώρησε σε περικοπές μισθών και επιδομάτων, σε αύξηση των φόρων και μείωση των κοινωνικών δαπανών.
Η Λετονία που πήρε 1,7 δισ ευρώ αύξησε το ΦΠΑ από το 5% στο 21% και μείωσε τους μισθούς κατά 20% ενώ η Τουρκία που έλαβε και το μεγαλύτερο δάνειο των 20,4 δισ ευρώ μείωσε τους μισθούς κατά 20% και αύξησε κατακόρυφα τα επιτόκια.
http://news.ert.gr/el/oikonomia/eidiseis/34386-sti-skia-tou-dnt
http://12dake.blogspot.com/2010/03/blog-post_26.html
Στην κυβέρνηση του Βουκουρεστίου, το ΔΝΤ επέβαλε να μείωση μισθών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 20% καθώς η εβδομάδα των πέντε ημερών μειώθηκε σε εβδομάδα των τεσσάρων ημερών με ανάλογη μείωση του μισθού τους. Εμείς αγωνιζόμαστε να διατηρήσουμε τον 14ο μισθό, που αποτελεί αιτία πολέμου για τα συνδικάτα και για τους εργαζόμενους. Ας αναρωτηθούμε τι θα συνέβαινε αν μειωνόταν η αμοιβή κατά 20%, μαζί με περικοπές στις υπόλοιπες δημόσιες δαπάνες και συνολικά στις επιδοτήσεις κι επιχορηγήσεις του Δημοσίου. Αμέσως μετά το ΔΝΤ επέβαλε την απόλυση 137 χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Φαντασθείτε μόνον τι θα συνέβαινε αν ανάλογο μέτρο ελαμβάνετο στην Ελλάδα. Συνεπώς όσοι μιλούν για προσφυγή στο ΔΝΤ μιλούν ανεύθυνα χωρίς να έχουν μετρήσει τις συνέπειες της απόφασης αυτής.
Περί ΔΝΤ: Πλανώνται πλάνην οικτράν…, του Γιάννη Λοβέρδου, 22/2/2010 08:26
http://www.axiaplus.gr/Default.aspx?id=174294&nt=108&lang=1
Όμως τα επιτεύγματα του ΔNT στη διαχείριση εθνικών οικονομικών κρίσεων είναι απλώς τραγικά [...] H πολιτική του ΔNT ακολουθεί πιστά την γραμμή του αμερικανικού υπουργείου Oικονομικών των HΠA -σε βαθμό που όχι μόνο ο Nόαμ Tσόμσκι, αλλά και οι New York Times έχουν αποκαλέσει το ΔNT βραχίονα των HΠA. Oι πολιτικές που εφαρμόζει το ΔNT στις υπό επιτήρηση χώρες είναι μέτρα δομικής προσαρμογής της οικονομίας στο πλαίσιο του δόγματος της ελεύθερης αγοράς: ιδιωτικοποιήσεις, μειώσεις στους μισθούς, περικοπές κοινωνικών προγραμμάτων, περικοπές σε χορηγήσεις, αύξηση των επιτοκίων, άνοιγμα της εγχώριας αγοράς στις πολυεθνικές. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα μέτρα αυτά οδήγησαν σε συρρίκνωση της οικονομικής ανάπτυξης, αύξηση της ένδειας και της ανισότητας και σε κοινωνικές αναταραχές. Στην περίπτωση της διαχείρισης της κρίσης στην Aσία τη δεκαετία του ‘90, το ίδιο το ΔNT παραδέχτηκε ότι οι πολιτικές του χειροτέρεψαν την κρίση. Στην Iνδονησία, για παράδειγμα, η χώρα που χτυπήθηκε χειρότερα από την κρίση, τα ποσοστά φτώχειας αυξήθηκαν από 12% πριν από την κρίση σε περίπου 50% ενώ το AEΠ μειώθηκε κατά 15% σε ένα μόνο έτος.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12338&subid=2&pubid=26271146
Με τι ισοδυναμεί η προσφυγή στο ΔΝΤ;
Από την αρχή της κρίσης το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο χορήγησε δάνεια σε 20 χώρες οι οποίες αντιμετώπιζαν μικρά η μεγάλα δημοσιονομικά προβλήματα. Για τα χρήματα που δάνεισε επέβαλε επώδυνα μέτρα ως αντιστάθμισμα:
Η Ουγγαρία που πρώτη εν μέσω κρίσης πήρε δάνειο 12,5 δισ ευρώ υποχρεώθηκε να απολύσει δημόσιους υπαλλήλους και να κάνει περικοπές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.
Η Ισλανδία που πήρε δάνειο μόλις 2,1 δισ ευρώ μειώνοντας μισθούς και συντάξεις, αύξησε τους φόρους και έκανε περικοπές δημοσίων δαπανών.
Η Ρουμανία έλαβε δάνειο 13 δισ ευρώ αλλά απέλυσε 137 χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους προχώρησε σε περικοπές μισθών και επιδομάτων, σε αύξηση των φόρων και μείωση των κοινωνικών δαπανών.
Η Λετονία που πήρε 1,7 δισ ευρώ αύξησε το ΦΠΑ από το 5% στο 21% και μείωσε τους μισθούς κατά 20% ενώ η Τουρκία που έλαβε και το μεγαλύτερο δάνειο των 20,4 δισ ευρώ μείωσε τους μισθούς κατά 20% και αύξησε κατακόρυφα τα επιτόκια.
http://news.ert.gr/el/oikonomia/eidiseis/34386-sti-skia-tou-dnt
http://12dake.blogspot.com/2010/03/blog-post_26.html
Στην κυβέρνηση του Βουκουρεστίου, το ΔΝΤ επέβαλε να μείωση μισθών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 20% καθώς η εβδομάδα των πέντε ημερών μειώθηκε σε εβδομάδα των τεσσάρων ημερών με ανάλογη μείωση του μισθού τους. Εμείς αγωνιζόμαστε να διατηρήσουμε τον 14ο μισθό, που αποτελεί αιτία πολέμου για τα συνδικάτα και για τους εργαζόμενους. Ας αναρωτηθούμε τι θα συνέβαινε αν μειωνόταν η αμοιβή κατά 20%, μαζί με περικοπές στις υπόλοιπες δημόσιες δαπάνες και συνολικά στις επιδοτήσεις κι επιχορηγήσεις του Δημοσίου. Αμέσως μετά το ΔΝΤ επέβαλε την απόλυση 137 χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Φαντασθείτε μόνον τι θα συνέβαινε αν ανάλογο μέτρο ελαμβάνετο στην Ελλάδα. Συνεπώς όσοι μιλούν για προσφυγή στο ΔΝΤ μιλούν ανεύθυνα χωρίς να έχουν μετρήσει τις συνέπειες της απόφασης αυτής.
Περί ΔΝΤ: Πλανώνται πλάνην οικτράν…, του Γιάννη Λοβέρδου, 22/2/2010 08:26
http://www.axiaplus.gr/Default.aspx?id=174294&nt=108&lang=1
Όμως τα επιτεύγματα του ΔNT στη διαχείριση εθνικών οικονομικών κρίσεων είναι απλώς τραγικά [...] H πολιτική του ΔNT ακολουθεί πιστά την γραμμή του αμερικανικού υπουργείου Oικονομικών των HΠA -σε βαθμό που όχι μόνο ο Nόαμ Tσόμσκι, αλλά και οι New York Times έχουν αποκαλέσει το ΔNT βραχίονα των HΠA. Oι πολιτικές που εφαρμόζει το ΔNT στις υπό επιτήρηση χώρες είναι μέτρα δομικής προσαρμογής της οικονομίας στο πλαίσιο του δόγματος της ελεύθερης αγοράς: ιδιωτικοποιήσεις, μειώσεις στους μισθούς, περικοπές κοινωνικών προγραμμάτων, περικοπές σε χορηγήσεις, αύξηση των επιτοκίων, άνοιγμα της εγχώριας αγοράς στις πολυεθνικές. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα μέτρα αυτά οδήγησαν σε συρρίκνωση της οικονομικής ανάπτυξης, αύξηση της ένδειας και της ανισότητας και σε κοινωνικές αναταραχές. Στην περίπτωση της διαχείρισης της κρίσης στην Aσία τη δεκαετία του ‘90, το ίδιο το ΔNT παραδέχτηκε ότι οι πολιτικές του χειροτέρεψαν την κρίση. Στην Iνδονησία, για παράδειγμα, η χώρα που χτυπήθηκε χειρότερα από την κρίση, τα ποσοστά φτώχειας αυξήθηκαν από 12% πριν από την κρίση σε περίπου 50% ενώ το AEΠ μειώθηκε κατά 15% σε ένα μόνο έτος.
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12338&subid=2&pubid=26271146
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)